021-88404088

حساسیت به پنی سیلین

خلاصه مقاله

حساسیت به پنی سیلین یک واکنش غیر طبیعی از سیستم ایمنی بدن نسبت به آنتی بیوتیک پنی سیلین است. پنی سیلین برای درمان عفونت های باکتریایی مختلف تجویز می شود. علائم و نشانه های رایج حساسیت به پنی سیلین شامل جوش و خارش است. واکنش شدید به پنی سیلین می تواند شامل آنافیلاکسی (واکنش آلرژیک جدی است که به طور ناگهانی آغاز می‌شود، بر سیستم های مختلف بدن تأثیر می گذارد و می‌تواند منجر به مرگ گردد) باشد.

20 دی 1397

حساسیت به پنی سیلین:

حساسیت به پنی سیلین یک واکنش غیر طبیعی از سیستم ایمنی بدن نسبت به آنتی بیوتیک پنی سیلین است. پنی سیلین برای درمان عفونت های باکتریایی مختلف تجویز می شود.
علائم و نشانه های رایج حساسیت به پنی سیلین شامل جوش و خارش است. واکنش شدید به پنی سیلین می تواند شامل آنافیلاکسی (واکنش آلرژیک جدی است که به طور ناگهانی آغاز می‌شود، بر سیستم های مختلف بدن تأثیر می گذارد و می‌تواند منجر به مرگ گردد) باشد.
دیگر آنتی بیوتیک ها، به ویژه آن هایی که خواص شیمایی شبیه به پنی سیلین دارند، نیز می توانند واکنش های آلرژیک داشته باشند.

علائم حساسیت به پنی سیلین:

علائم حساسیت به پنی سیلین اغلب یک ساعت پس از مصرف دارو رخ می دهند. واکنش های نادر نیز ممکن است روزها یا چند هفته بعد رخ دهند.
علائم حساسیت به پنی سیلین عبارتند از:
  • ضایعات پوستی
  • خارش
  • تب
  • ورم
  • تنگی نفس
  • خستگی
  • آبریزش بینی
  • خارش و اشک آمدن از چشم ها
  • آنافیلاکسی

آنافیلاکسی

آنافیلاکسی یک واکنش آلرژیک نادر و تهدید کننده زندگی است که باعث اختلال در عملکرد سیستم های بدن می شود. علائم و نشانه های آنافیلاکسی عبارتند از:
  • تنگی نفس ناشی از تنگ شدن راه های هوایی و گلو
  • تهوع یا گرفتگی شکمی
  • استفراغ یا اسهال
  • سرماخوردگی یا سرگیجه
  • ضعف
  • افت فشار خون
  • تشنج
  • از دست دادن هوشیاری

دیگر اختلالات ناشی از حساسیت به پنی سیلین:

  • واکنش های آلرژیک نادر نسبت به پنی سیلین، چند روز یا چند هفته پس از قرار گرفتن در معرض این دارو رخ می دهد و ممکن است پس از قطع مصرف آن، مدتی ادامه داشته باشند. این شرایط عبارتند از:
  • بیماری سرم (به‌ علت واکنش‌های آلرژیک در نتیجه تزریق پروتئین خارجی (سرم) یا آلرژن (مانند آنتی بیوتیک) که می تواند منجر به تب، درد مفاصل، ضایعات پوستی، تورم و تهوع شود.
  • کم خونی ناشی از پنی سیلین (کاهش گلبول های قرمز خون)، که منجر به ضربان قلب نامنظم، تنگی نفس، خستگی را ایجاد کند.
  • سندرم واکنش دارو با علائم ائوزینوفیلی و سیستمیک (DRESS) که باعث بروز خارش، افزایش تعداد گلبولهای سفید خون، تورم گره های لنفاوی و بدن می شود.
  • التهاب در کلیه ها که می تواند باعث تب، خون در ادرار و تورم بدن می شود.

چگونگی ایجاد حساسیت به پنی سیلین:

حساسیت به پنی سیلین زمانی اتفاق می افتد که سیستم ایمنی بدن پنی سیلین را به عنوان یک ماده مضر تشخیص می دهد و نسبت به آن واکنش نشان می دهد و آنتی بادی تولید می کند.
قبل از اینکه سیستم ایمنی بدن به پنی سیلین حساس شود، باید حداقل یک بار در معرض دارو قرار گرفت.
دفعه بعد که دارو مصرف می کنید این آنتی بادی های پنی سیلین را شناسایی می کنند و سیستم ایمنی بدن مستقیم بر روی این ماده تاثیر می گذارد. مواد شیمیایی آزاد شده ناشی از این فرایند منجر به بروز علائم آلرژیک می شود.

تست تشخیصی حساسیت به پنی سیلین:

متخصص یا پرستار با یک آزمایش پوست به راحتی می تواند حساسیت به پنی سیلین فرد را تشخیص دهد.
در این تست مقدار کمی پنی سیلین به پوست فرد تزریق می شود. چنانچه تست مثبت باشد پوست دچار خارش، قرمزی و تورم می شود.
و چنانچه هیچ علائمی نباشد تست منفی است و فرد نسبت به پنی سیلین حساسیت ندارد، اگرچه نتیجه منفی برای تفسیر دشوارتر است، زیرا واکنش های برخی از داروها را نمی توان با آزمایش های پوستی شناسایی کرد.

برای درمان علائم واکنش حساسیت به پنی سیلین می توان از موارد زیر استفاده کرد:

  • قطع مصرف دارو: چنانچه دکتر تشخیص دهد فرد حساس به پنی سیلین است قطع مصرف دارو اولین گام درمانی است.
  • آنتی هیستامین ها: پزشک می تواند با تجویز نوعی آنتی هیستامین همچون دیفن هیدرامین واکنش های شیمیایی سیستم ایمنی را که در طول واکنش آلرژیک فعال شده است، متوقف کند.
  • کورتیکواستروئیدها: کورتیکواستروئیدهای خوراکی یا تزریقی به طور چشمگیری می تواند التهاب ناشی از حسایست به پنی سیلین را کاهش دهد.
  • درمان آنافیلاکسی: آنافیلاکسی نیاز به تزریق فوری اپی نفرین و مراقبت های بیمارستانی برای حفظ فشار خون و حمایت از تنفس دارد.

حساسیت زدایی نسبت به پنی سیلین:

اگر تنها روش درمانی آنتی بیوتیکی استفاده از پنی سیلین باشد. پزشک می تواند از طریق حساسیت زدایی نسبت به پنی سیلین، از این آنتی بیوتیک برای درمان عفونت استفاده کند.
در این روش درمانی، فرد یک دوز بسیار کوچک دریافت می کند و سپس با افزایش میزان دوز مصرفی، هر 15 تا 30 دقیقه طی چند ساعت یا چند روز مراحل درمانی خود را طی می کند.
چنانچه فرد می توانید به دوز مورد نظر بدون واکنش دست یابید، می تواند درمان را ادامه دهید.
مقالات مرتبط

نظرات کاربران

5/5 0 0 0