_بتاکاروتن و لیکوپن

بتاکروتن و لیکوپن معمولا کاروتنوئیدهای مسلط در خون و بافت‌های انسان هستند و بعنوان محصولاتی در رژیم غذایی یا مکمل ، خاصیت ارتجاعی و سلامت پوست را بهبود می‌بخشد .در حالیکه نمی‌توان آن‌ها را با ضد آفتاب مقایسه کرد اما شواهدی وجود دارد که آن ها را با افزایش دفاع پایه در برابر آسیب اشعه ماوراء بنفش ، از پوست در برابر آفتاب سوختگی ( اریتمای خورشیدی ) محافظت می‌کنند. بر اساس تحقیقات گسترده ، وجود مقادیر لیکوپن موجود در پلاسما و پوست بسیار بیشتر از مقادیر بتاکاروتن می‌باشد. هنگاهی که پوست در معرض اشعه ماوراءبنفش قرار دارد، بیشتر لیکوپن پوست در مقایسه با بتاکاروتن از بین می‌رود ، بنابراین نقش لیکوپن در کاهش آسیب اکسیداتیو در بافت‌ها بیشتر می‌باشد.

-رتینول

رتینول یکی دیگر از مشتقات ویتامین A  از مهمترین مواد مورد نیاز برای بدن انسان می‌باشد و این در حالی است که بدن توانایی سنتز آن را ندارد. رتینول یک ایزو پرونوئید اشباع نشده محلول در چربی می‌باشد که برای رشد ، تمایز و نگهداری از بافت‌های اپیتلیال و تولید مثل تاثیر بسزایی دارد. در پوست انسان دو گیرنده رتینوئید بیان شده است که با استفاده از رتینول و متابولیت های آن می‌توان فعال کرد.

• چگونگی اثرگذاری ویتامین A

بطور طبیعی ویتامین A  طبیعی و ویتامین A  مصنوعی(رتینول) فعالیت‌های بیولوژیکی مشابهی را نشان می‌دهند به همین دلیل محصولات مختلفی از رتینول هم برای استفاده آرایشی و هم دارویی در بازار موجود می‌باشد. در روش‌های موضعی برای مقابله با چین و چروک، و روشن سازی پوست، لایه برداری‌های شیمیایی و ضدآفتاب ها  از مشتقات ویتامین A  استفاده می‌کنند.

این نکته بسیار حائز اهمیت است که بدانیم افزایش سیستمیک مصنوعی آنتی اکسیدان ها با استفاده ازمکمل های غذایی با هدف اصلاح ضررهای ناشی از رادیکال‌های آزاد ، ممکن است دارای عوارض داخلی شدیدی باشد ؛ درست است که خطر پیری سلول را افزایش نمی‌دهد اما می‌تواند باعث افزایش تومور در بدن شود که کارشناسان هنوز هم رژیم های طبیعی را پیشنهاد می‌کنند.

• ویتامین D

ویتامین D  به دو صورت در بدن جذب می‌شود، منبع اصلی ویتامین  D  از خورشید می‌باشد و سایر مشتقات ویتامین D  از طریق رژیم ها ی غذایی شامل ماهی‌های چرب‌، زرده تخم مرغ می‌باشد. ذخیره مقدار زیادی ویتامین D  در بدن می‌تواند به نوعی مسمومیت ایجاد کند که این سمیت با تهوع ، استفراغ ، کم اشتهایی ، ضعف، کاهش وزن و یبوست همراه می‌باشد. ویتامین D   علاوه بر هموستاز کلسیم در استخوان ، عملکردهای فیزیولوژیکی بی‌شماری از جمله انتشار سبتوکین‌های التهابی و تنظیم رشد و تمایز در بافت‌های نرمال و حتی بدخیم مانند پستان ، ریه و روده بزرگ ، سلول های پوست انسان را از مرگ سلولی ناشی از اشعه خورشید و آپوپتوز محافظت می‌کند. با افزایش سن ، ظرفیت پوست برای تولید ویتامین D  کاهش می‌یابد و در نتیجه اثرات محفظتی حفظ ظرفیت این نوع ویتامین بوجود می‌آید.  از سن ۲۰ سالگی به بعد کم کم شاهد کاهش مقدار D  خواهیم بود به بیان دیگر تا ۶۰ سالگی کاهش ۵۰% درصدی به چشم می‌خورد .