معمولا پزشکان برای درمان ریزش مو با افزایش سن در آقایان، از روش‌های درمانی به‌منظور کاهش آندروژن‌ها استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، داروهای خوراکی مانند فیناستراید و دوتاستراید می‌توانند با مهار آنزیم ۵-آلفا ردوکتاز مانع از تولید هورمون دی هیدروتستوسترون شوند. اسپیرونولاکتون یک داروی آنتی‌آندروژن است که می‌تواند میزان تستوسترون تولیدشده توسط بدن را کاهش دهد. در نتیجه روی کاهش سطح دی هیدروتستوسترون در پوست سر نیز موثر است.

البته اگر ریزش مو در مردان مسن به‌دلیل بروز پدیده آندروپوز باشد، پزشک مجبور است از هورمون‌درمانی برای افزایش تستوسترون استفاده کند. به‌همین‌دلیل است که پزشکان قبل از هرگونه اقدامی نتایج آزمایش خون (برای بررسی میزان هورمون‌های جنسی مردانه) و سابقه خانوادگی شما را بررسی می‌کنند.

ازآنجایی‌که ریزش مو با افزایش سن در خانم‌ها با شروع دوره یائسگی رخ می‌دهد، پزشک سعی می‌کند از هورمون‌درمانی برای افزایش هورمون‌های استروژن و پروژسترون و مغلوب کردن آندروژن‌ها استفاده کند. اگر این روش درمانی موثر نباشد، در مرحله بعد برای تجویز داروهایی مانند فیناستراید اقدام می‌شود. زیرا مصرف فیناستراید برای زنانی‌که قصد باردار شدن دارند خطرناک است و ممکن است باعث کاهش تمایلات جنسی شود.

در کنار کنترل هورمون‌های جنسی در مردان و زنان، در اغلب موارد پزشک داروی موضعی ماینوکسیدیل را نیز تجویز می‌کند. زیرا با گشاد کردن عروق پوست سر باعث افزایش خونرسانی می‌شود. این مساله در کاهش ریزش مو و رشد مجدد موها موثر است.

احتمالا یک مکمل دارویی حاوی ویتامین‌های گروه B به‌خصوص بیوتین، B6 و B12 نیز برای شما تجویز خواهد شد. این ویتامین‌ها در افزایش خونرسانی به فولیکول‌های پوست سر و رشد مجدد موها موثر هستند. در نهایت اگر دارودرمانی موثر نباشد، باید برای PRP و NFP اقدام کنید.